land ontstaan waar men schapen en geiten hoedt, terwijl ook de olijfgaarden al eeuwen zorgen voor welstand in de regio. Dit is het dehesa-land, wat door Unesco
beschermd wordt als cultuur-landschap. Maar na 6 km verandert dat.

De Montes zelf zijn vanwege hun oudheid niet hoger dan 1400 meter en sterk geërodeerd. Een Rotterdamse hoogleraar die hier lang opgravingen deed vertelde
ons dat de Montes tot de oudste gebergten ter wereld behoren, ongeveer 450 miljoen jaar, van vóór de dynosauriërs.
Via een politieman uit het dorp hebben we fossielen gekregen van mosselen, schelpen en zeediertjes; toen Iberia nog los dreef van Europa was hier zee.

Het steen zit vol ijzer, waardoor het roest en is daardoor nauwlijks
bruikbaar voor bouwen. En tot de jaren dertig bestond er een
mijnwerkersdorp aan de Rio Pusa, el Mazo, nu een ruïne.
Soms komen de rotspunten scherp uit de grond steken, door erosie
verbrokkelen ze dan vrij gemakkelijk.

150 Km lang zijn de Montes, 60 km breed, en het Parque Nacional de
Cabañeros is met 40.000 ha. het grootste park van Spanje, en ook het
minst bezocht.

Eén van de kenmerken van een Nationaal Park is volgens Unesco dat
het ecosysteem zichzelf onafhankelijk van de omgeving in stand houdt.
De steeneik en de jarastruik staan aan de basis van het geheel.
De Montes zijn uniek in de wereld. Voor ons ontsluiten ze langzamerhand
hun schoonheid. De verscheidenheid en de wijdsheid blijven verrassen.






vanuit het dorp lopen weggetjes naar de olijfgaarden.
dehesa aan de voet van de Montes.
diep in de Montes bloeit de jara
camino naar het dorp
De uitspanning Las Becerras aan een bovenloop van de rio Pusa.
Het is niet altijd eenvoudig te beschrijven in welk landschap wij ons
bevinden in de Montes. In feite gaat het om twee typen. Rondom ons dorp
Los Navalucillos zijn de heuvels glooiend en doordat men ooit de bomen
heeft gekapt (o.a. voor de Spaanse Armada), is hier het half open weide-

van 1400m hoogte uitzicht op het dal van de rio Pusa